Bhutan is een sprookje !!

Ik heb het enorme voorrecht gehad Bhutan te bezoeken in 2009 samen met mijn vrouw, wat heet trouwens voorrecht, gewoon dik voor betalen.

Na de “hel” van India, de eerste bestemming, is Bhutan een land dat wat mij betreft dicht bij een sprookje komt. Gaat daar dan niets fout en is alles goed? Nee, vast niet, maar dat neemt niets weg van mijn indruk.

Tegen de Himalaya aan, ingeklemd tussen China, Nepal en India, a landlocked country zegt Lonely Planet. Er zijn welgeteld twee grensovergangen en tot in de 80-er jaren moest je drie weken lopen om vanuit Bhutan India te bereiken. Er is één vliegveld en twee vliegtuigen van, jawel Royal Bhutan Airlines.

Er zijn acht piloten die er kunnen landen en er komt geen enkele buitenlandse luchtvaartmaatschappij. De landing op Paro airport is de gevaarlijkste ter wereld. Wat een daling, na de tussenlanding in Nepal is het een uurtje vliegen, zojuist langs de Mount Everest gevlogen en dan tussen de bergen door omlaag, er is eigenlijk geen ruimte voor. Maar dan openbaart zich een landje, zo vreedzaam, zo anders, zo gelukkig. Het Ministerie van Geluk, heus het bestaat, zal daar wel voor zorgen. Ik heb nog nooit een land gezien waar het luchthavengebouw bijna op een tempel leek. En het was daar dat de soevereine koning zijn volk democratie aanbood, maar zijn onderdanen gaven te kennen dat ze liever hem als koning behielden. Waar kom je dat tegen?
Een koning die woont in een relatief klein huis en die spreekuur houdt voor zijn onderdanen, hoe mooi toch.

De bijzonderheden houden voorlopig niet op:
In Bhutan mag een man meerdere vrouwen hebben, niet heel erg uniek in de wereld, maar een vrouw mag ook meerdere mannen hebben, ja daar kijk je toch van op. Absolute gelijkheid tussen mannen en vrouwen. In het gehele land is het verboden te roken, ook op straat, stiekem is de oplossing, ja, ja ook daar is wat burgerlijke ongehoorzaamheid. Bhutan, waar de meesten nog nooit een vliegtuig hebben gezien, waar slechts één smalle weg het land doorkruist. Zelfstandig rondreizen is er niet bij, een gids en een chauffeur, het is verplicht. 20.000 Toeristen per jaar (komen er met Pasen niet 1 miljoen toeristen naar ons Nederland?)

Het bezoek aan de bank was een ongelooflijke ervaring, een koffer met geld (zo vol als in een misdaadfilm) om mij wat uit betalen en de betreffende dame liep gewoon weg en liet mij enkele minuten alleen met de open koffer.

Ik heb er geen industrie gezien, 90% van de bevolking leeft van de landbouw, maar er is niet één landbouwmachine te zien. Vanwege de landbouw is de winter een relaxte tijd, men heeft gewoon niets te doen en gaat de nationale sport beoefenen, handboogschieten. Er is bijna geen verschil tussen arm en rijk, het leven is eenvoudig maar een ieder woont in een zeer fatsoenlijk, zelfs mooi huis. En iedereen heeft een mobieltje, ja ja, zelfs de monikken bellen en spelen ermee, een dissonant, toegegeven. Er rijden geen fietsen, geen brommers en slechts een paar auto’s maar de auto’s die er zijn, hartstikke modern, daar heeft de koning zelf voor gezorgd! En verkeerslichten? Zijn er niet.

Nauwelijks televisie, maar bijna iedereen spreekt er Engels. Onderwijs gratis, medische verzorging goed en gratis. Iedereen loopt in de traditionele kleding, mannen in een rok. En wat te denken van de Bhoedistische tempels, de Zhongs zijn zo uniek. Ik kan echt niet ophouden met de mooie dingen. Wat was dat een ervaring. Nog maar te zwijgen van het verblijf bij enkele families thuis, mee eten uit de pan, zittend op de vloer zonder bestek.

Zijn de buitenlandse invloeden tegen te houden? Nee, op den duur zeker niet maar ik kan je vertellen dat men wel veel doet om die beïnvloeding tegen te houden en ik was daar op een bijzondere en unieke manier getuige van.

In het oosten van Bhutan, waar bijna geen toerist meer komt waren we een bezienswaardigheid. Niets is mooier om dan rond te wandelen en zien wat er allemaal gebeurt. Een eenvoudig marktje in een klein dorp met een tempel, mooie huizen, landbouw in de omgeving, een eenvoudig leven. Kinderen (de school was uit) die nieuwsgierig naar ons toekwamen. Ze spraken ons aan in wat eenvoudig Engels: waar we toch wel niet vandaan kwamen, ze wisten ons haarfijn te vertellen waar Nederland lag. How’s that?
Ik zag hun schoolboeken en schriften en vroeg of ik er in mocht kijken. Ik kon er weinig van volgen, een geschrift waar de lettertekens onder aan de regel hangen, net op het moment dat ik het opgaf, zag ik een Engels schrift. Aha….. ik bladerde er door en zag plotseling een zeer opvallende zin staan: “It is not good for Bhutanese people to watch television and see other countries, otherwise they want to copy it”!!!!!

Op dat moment realiseerde ik me dat ik hier in het hart keek van een land met een wel heel erg afschermende en beschermende overheid. Je zou dat kunnen veroordelen maar het paste zo perfect in de beleving dat het iets ontroerends had. Ik vond het een uniek moment en een zeer bijzondere constatering.

Wij zijn over land uit Bhutan vertrokken, de oostelijke grens Samdrup Jongkhar.
Een chauffeur uit India met een aftandse auto pikte ons aan de grens met zijn land op en als je dan het stoffige drukke India binnengaat loop je onder een metershoge mooie poort door, een poort met een hoog Efteling gehalte. Hij gaat voor jou open en als je dan nog eens terugkijkt zie je dat hij weer gesloten wordt en lees je op de gesloten poort met grote sierlijke letters: Bhutan.

Ik dacht toen onmiddellijk…..
ze leefden nog lang en gelukkig…..laten we dat hopen want

In a world gone mad, there is still BHUTAN.

4 reacties op “Bhutan is een sprookje !!

  1. Ik ben zeer onder de indruk van dit supermooi verhaal over Bhutan. Zo zou toch iedereen gelijk een vakantie boeken naar deze sprookjesstad?
    En om niet te vergeten dat er toch zeker wel steden zijn (die wij nog niet kennen) met een gezonde leefsituatie…..ik ben echt onder de indruk! Georgia

  2. Hoi Jan,
    Wat een geweldige ervaring kun jij weer toevoegen aan je lijst.
    Ik hoor er graag meer over, wat een voorrecht!

    Ik hoop dat je weer op kon starten in de realiteit van NL.
    Nu zal het bij Vion ook wel sprookjesachtig zijn, dus wel een zachte landing voor je.

    Succes, ik spreek je graag later dit jaar!

    Joris

  3. Pingback: Miljonair | Jan van den Brand

Laat een reactie achter bij Dirk Reactie annuleren