Rupsje Nooitgenoeg

Rupsje nooitgenoegEnkele weken geleden las ik het boek “De vastgoedfraude” van Vasco van der Boon & Gerben van der Marel. Op aanraden van een collega heb ik me er doorheen geworsteld, niet dat het oninteressant was, integendeel, maar zo’n boekwerk is toch wat anders dan de boeket reeks.

Jan van Vlijmen, die zijn Quote positie op bedenkelijke wijze verkreeg, werd in het boek Rupsje Nooitgenoeg genoemd. En laat ik nou, ach simpele ziel, die term gewoon nog nooit gehoord hebben!! Nou zit ik niet meer dagelijks in de kinderboeken dus misschien hoef ik me ook niet te schamen.

Er gebeurde iets opmerkelijks, het zogenaamde groene auto syndroom. Binnen enkele weken hoorde ik de term Rupsje Nooitgenoeg welgeteld 5 keer in diverse situaties en waar dat dan op eens vandaan komt en waarom je het nooit eerder hoorde? Toch 123.000 Google resultaten in 0,17 seconden!! Het is een raadsel en het is wat het is!

En daar hebben we dan de volgende vraag. De laatste tijd hoor ik de verzuchting “het is wat het is” steeds vaker. En eerlijk is eerlijk, ik doe daar ook aan mee. Zijn we dit nou met zijn allen opeens gaan gebruiken of is dit ook het Rupsje Nooitgenoeg syndroom. Ik denk stellig het eerste. Ik stel prijs op je reactie, bevestigend of ontkennend, maakt niet uit. Ik ga er maar even van uit dat mijn waarneming terecht is en dat we het met zijn allen ineens zijn gaan gebruiken.

Hoe komt het toch dat een bepaald gezegde, gebruik of opmerking in één keer zo in zwang is? Misschien toch niet zo vreemd. Sinds we in de wieg liggen leren we van anderen, het taalgebruik is iets dat we elkaar leren en als er dan een uitdrukking is die ook nog wat lekker bekt, tsja dan apen we elkaar al snel na. De televisie, social media, internet, sms-en en whatsappen, one-liners zijn gemakkelijk in het gebruik. Overschrijdt het eigenlijk het Nederlands?

Es ist was es ist”
“Elle est ce qu’elle est”
 “það er hvað það er” op zijn IJslands.

Ja, warempel. Vorige week, een Amerikaans programma en ik hoorde: “it is what it is”.

Dus daar ook al. Een bijzonder fenomeen toch dat we blijkbaar in razend tempo dingen van elkaar overnemen en bijna griezelig dat het dan ook zo snel de wereld overgaat. Misschien zit zich trouwens aan de andere kant van die wereld zich nu ook wel iemand te verbazen over “the very hungry caterpillar”!!

Als ik er over nadenk, het heeft wel iets heel gemakkelijks. Het is wat het is, zo van: niks aan te doen, we accepteren het zoals het is, we doen geen moeite om het te veranderen, liever lui dan moe. Dus iedere keer als ik het hoor of zelf gebruik denk ik er bij na, is het wat het is of zeggen we dit om er ons bij neer te leggen.

Het moge duidelijk zijn: ik pleit hier voor het tegendeel, niks van je-er-bij-neerleggen maar

Kijk wat je er zelf aan kunt doen.
Zie of je anderen mee kunt krijgen om een zaak aan te pakken.
Beoordeel of je het wel goed ziet.
Probeer het bespreekbaar te maken.
Waarom klim je niet in het geweer?
En ga zo maar verder….

Weiger om het-is-wat-het-is uit te spreken, althans denk er eerst eens over na.
Misschien zeg je dan straks: het was zoals het was maar nu is het anders.

Geniet van de rest van de zomer.
Hopelijk niet te veel regen, maar ja, het is wat het is (oeps!!)

Geef een reactie