Beren op de weg

Beren op de wegWie ziet ze niet af en toe?

Wie wordt er ’s morgens niet eens wakker en begint, geheel ongewenst, al vast wat te piekeren?
De maandagmorgen spant meestal wel de kroon.
Het dierenrijk komt voorbij:
Van een mug een olifant maken!
Een adder onder het gras is er ook vaak!
En regelmatig zie je een beer op de weg,bang zijn voor iets dat niet bestaat.

Gewoon opstaan en de beer is weg, het is een goede remedie hoor.
Wel mooi dat taalgebruik maar waar komt het eigenlijk vandaan?
Ik denk uit Alaska.

Nee, ik weet het zeker.

Juni 2006.
Eigenlijk is het maar een uurtje of 10 vliegen, maar dan moet er wel een vlucht bestaan. Je komt er alleen met de nodige omwegen, het aantal uren vliegen nadert de reistijd naar Australie. Toch was dit ons plan, juni 2006 dus.

Zelf het nodige uitgestippeld, avonden over de kaart gebogen gezeten, b&b’s geboekt, de nodige plekken om te bezoeken voorbereid. Wat hadden we er zin in, terecht, het is er ongelooflijk schitterend. Walvissen, orka’s en oh ja, beren, heel veel beren. Bruin, zwart, wit, you name it.

Natuurlijk lees je er vooraf het nodige over:

De beer.
In Alaska komen drie soorten beren voor: de bruine beer, de zwarte beer en de ijsbeer.
Helaas hebben beren een slechte reputatie, elk jaar weer komen er mensen om door een confrontatie met een beer……
….. Beren vallen bijna nooit mensen aan om ze op te eten…..
……… Het beste is een ontmoeting met een beer voorkomen. Het is daarom belangrijk om tijdens het lopen uw aanwezigheid kenbaar te maken…..

Wat te doen als u toch een beer tegenkomt. Tijdens de wandeling:
Als de beer u heeft opgemerkt en zich niks van u aantrekt dan is er niks aan de hand. Meestal gaat hij er vanzelf vandoor.

Bij Bruine Beren of Grizzly beren:
Deze beren klimmen niet in bomen, maar kunnen tot 4 meter hoog reiken, dus als u de tijd heeft klimt u zo snel mogelijk in de boom.

Bij Zwarte beren:
Zwarte beren zijn goede boomklimmers, dus dat biedt weinig soelaas.

Daarom kort maar krachtig: vecht, schop, sla, bijt en schreeuw!
Als u zich namelijk op de grond laat vallen zoals bij de Grizzlybeer, zult u waarschijnlijk nooit meer opstaan. De zwarte beer zal proberen u op te eten en te doden.

Ik kan niet zeggen dat het erg geruststelt maar ik kan ook zeggen dat het me vooraf weinig boeide. Pfff…..al die verhalen. Ja, ja het zal allemaal wel.

Byers Lake Trail. Op een maandagmorgen onderweg van Anchorage naar Fairbanks, bijna in Denali National Park. Een mooi meer, met wandelmogelijkheden. Moesten we maar eens doen. Ach en dat bordje aan het begin van de wandeling, pfff, het zal allemaal wel. Dat staat toch overal.

Een werkelijk schitterend meer, zicht op Mount McKinley, 6.168 meter hoog. Een mooi pad. Veel groen, bossen, laag struikgewas. Het was daar dat ik toch halverwege dacht: “Jan, is dit wel slim?”. Het bleef mijn eigen gedachte. Waarom zou ik mijn vrouw schrik aanjagen?

Het onvermijdelijke. 10 meter voor ons stond hij, op ons pad, maar meer wij op zíjn pad. Kleiner dan de Grizzly, maar gevaarlijker dan zijn bruine broer. Wij verstijfden van angst en stonden meteen stil.
Een beer op de weg: bang zijn voor iets dat niet bestaat?? Hoezo niet bestaat?
Omdraaien is geen optie, het ontlokt zijn jachtinstinct onmiddellijk. Ik, de fotograaf, die veel voor zijn foto doet, had daar helemaal geen zin in. Het was het laatste waar ik aan dacht hoewel ik uit een soort natuurlijke reflex aan mijn lensdop friemelde. We behielden de tegenwoordigheid van geest en begonnen enorm lawaai te maken en te zwaaien met onze armen. En hoewel hij nog een metertje naderde verdween hij in het lage struikgewas. Uit ons zicht. Dat we er nog langs moesten betekende nog meer lawaai en zingen. Hij was weg, oef…

Voor het mooie meer hadden we geen oog meer. Zingend en lawaai makend gingen we verder. Na enige tijd kwamen we een stel tegen, met een klein kind. Beter maar even waarschuwen voor “onze beer op de weg”. Hoefde niet want voor ik iets zei gaven zij aan dat wíj op moesten letten want zij hadden zojuist 2 zwarte beren op hun pad gehad!!

Het zijn van die momenten die in je geheugen gegrift staan.

Beren op de weg zien, op maandagmorgen.
Gewoon opstaan, het is gewoon de beste remedie.
Een beetje lawaai maken en hij gaat wel weg. Het stelt niks voor.

Één reactie op “Beren op de weg

Geef een reactie