Werk ik slimmer?

Zakelijk en priveMijn eerste en mijn tweede baan. Hoe eenvoudig was het eigenlijk? Je ging naar je werk, je werkte er de afgesproken uren en ging weer naar huis. Een computer was er niet of had de omvang van een American style koelkast. Een smartphone was zelfs in de nieuwste science fiction film te futuristisch. Thuis dacht je nauwelijks aan je werk en op je werk moest het privébelletje stiekem plaatsvinden, ssst…het mocht niet in de baas zijn tijd, maar ja, wanneer moest je dan de PNEM of de Post Cheque en Girodienst bellen, 24/7 was net als 9/11 nog ver weg.

Hoe anders was het in de volgende twee banen, de ambitie schoot werkelijk door het dak. Je wilde, je zou, je moest. Werk mee naar huis nemen, stapels papier, dozen met ordners, het was waanzin man…, ik heb eens weken rondgereden met een kofferbak met 30 ordners. En eerlijk: ik vond het wel mooi. De eerste personal computer van 30 kg deed zijn intrede en die nam ik dan af en toe mee naar huis, wat een gesjouw. Avonden thuis werken, wel eens een nacht doorgewerkt, de zaterdag voor een deel en wat van de zondag. Of om 04.00 uur naar het bedrijf, of ’s avonds nog even terug tot 23:59 uur. Vroeg beginnen, laat stoppen. Terugkijkend echt een tikkie te veel. Het zakelijke kwam privé binnengestormd en privé kwam nauwelijks op de zaak, dat moest zo, vond ik. Het ging me uiteindelijk heel erg de keel uithangen, de balans was zoek.

De keuze om op interim basis te gaan werken kwam daarna, om volstrekt andere redenen overigens. Vele, vele tijdelijke opdrachten passeerden. Hoewel zeker niet vrij gebleven van veel werken ging ik de scheiding tussen privé en werk wel behoorlijk en zeer bewust respecteren.

Die 30 kg werd 2,3 kg en bij de apparatuur van vandaag hebben we het over grammen. De mobiele telefoon kwam, de smartphone overviel ons en we waren overal bereikbaar en de mail rolde zo je broekzak in, als je dat wilde. Maar ik hield de scheiding toch aardig vol. Zakelijke telefoontjes na werktijd, liever niet en thuis de zakelijke mail ontvangen was bij mij not done, ik wilde het echt niet! Zo heb ik toch zeker 10 jaren een perfecte scheiding gehad zonder ooit het gevoel gehad te hebben dat ik weinig presteerde, het tegendeel is waar. Mooi.

Maar de kentering is toch weer gekomen en ik heb warempel een goede balans te pakken.
Laten we eens een “foto” maken en zien dat de grens tussen zakelijk en privé nu totaal in verwarring gebracht is.

  • Ik werk bij onze zuiderburen en overnacht twee keer per week in dat aardige Belgenlandje, veel privé tijd op de zakelijke locatie.
  • Ik werk één dag per week thuis, zakelijk werk in de privé omgeving.
  • Ik lees al mijn privé mail ook op het werk. Een beetje Facebook, het nieuws. Moet kunnen want ik overdrijf zeker niet.
  • Ik heb ‘s morgens thuis mijn zakelijke mail al gezien en waar mogelijk afgewerkt.
  • Ik plan thuis veel zakelijke afspraken en veel mailtjes stuur ik vanaf de bank voor de tv, het nuttige met het aangename….(?)
  • Mijn racefietsie gaat achterin de auto en ik fiets een privérondje vanaf de zaak.
  • Ik kocht vorige week een Surface Tablet, mijn zakelijke laptop = privé tablet

In een van de afgelopen dagen volgde ik een (zakelijke) training Getting Things Done (http://werkslimmer.com/). Nota bene getraind door mijn zoon Rob, een privékennis zullen we maar zeggen.  Ik hoorde mijzelf bij de intro zeggen dat ik het Getting Things Done principe graag wil toepassen privé en zakelijk door elkaar. Het betekent eigenlijk dat al mijn korte en langere termijn privé en zakelijk acties en projecten in één systeem staan. Er is nauwelijks een grens. De strips op de badkamer vervangen staat in feite naast de actie om een presentatie voor de stuurgroep te maken.  En toen realiseerde ik me het bovenstaande allemaal.

Wat vind ik er nu van dat de dingen zo door elkaar lopen, mogelijk geworden of opgedrongen (!) door de technische oplossingen?

Welnu: ik heb absoluut mijn balans gevonden. Ik sta toe dat ik in de zakelijke omgeving privé toelaat en andersom, ik heb er geen enkele moeite mee om thuis zakelijk toe te laten. Hierboven beschreef ik de extremen, nu heb ik het evenwicht. Getting Things Done stelt mij in staat om er de rust mee te vinden.

Uiteindelijk bepaalt je hoofd of je er mee om kunt gaan.
Ik respecteer alleszins collega’s die het graag strikt scheiden, ik deed het ook.
Ik neem mijn pet af voor mezelf, heerlijke vrije tijd en efficiënte zakelijke tijd met elkaar samen laten werken is nu mijn adagium.

Het heeft wel even geduurd.

By the way, morgen overnachten mijn vrouw (ook weer een privékennis, toch?) en ik samen op mijn zakelijke B&B en gaan we privé fietsen in mijn zakelijke omgeving.

Wat zijn jouw ervaringen op dit gebied?

Jan

2 reacties op “Werk ik slimmer?

  1. tsja zo gaat dat Jan…………
    werken-werken-werken; thuis lijkt dat normaal; dan krijg je kinderen en meer aandacht voor het prive leven, althans zo lijkt het want ze zijn al weer groot voordat je er erg in hebt.
    We gaan al tot de senioren behoren en je gaat meer achterom kijken. Levenservaring noemen ze dat……
    Waar het bovenal om gaat is positief blijven en de mooie (kleine) dingen zien in het leven. Genieten van simpele dingen.
    De negatieve punten krijg je er gratis bij maar moet je niet in blijven hangen.
    Doen wat nodig en nuttig is. Gezond zien te blijven. En genieten……

Geef een reactie