Miljonair

Nog maar snel iets over de banken schrijven voordat ze zijn ingehaald door de bitcoin!

Af en toe slaat de ongerustheid bij mij toe. Houden we alles wel in evenwicht?
Is ons spaarcentje van vandaag ook nog dat van morgen? Ik slaap nog wel hoor, door de bank genomen. (Ik neem dit trouwens maar niet al te letterlijk.)

Guilin, China, april 2004
Guilin
Het was er warm, prachtig karstgebergte. We waren op zoek naar geld, een bank dus.
De brug over, links, en ja hoor daar was er één met géén ATM, dus naar het loket getogen. Mijn pasje werd met wat ongeloof aangekeken, nee, geld opnemen daarmee ging niet, zo goed was mijn Chinees nog wel om dat te begrijpen. De uiterst vriendelijke jongeman maakte zijn glimlach waar, sprong over de balie en sjorde me mee naar buiten. En met een soort “kun je me volgen” volgde ik, 10 minuten wandelen of zeg maar rennen, een aantal stegen door en “glimlach” zette me af bij een collega bank, ging mee naar binnen en legde iets (?) uit. Daar werd ik geholpen of eigenlijk niet, want in de schuif onder het loketraam kreeg ik een telefoonhoorn aangereikt. Ze hadden iemand gebeld die Engels sprak. Géén geld was de boodschap. Ondanks het negatieve resultaat stond ik echt versteld van de vriendelijkheid, zomaar bereid om met je mee te lopen. Fantastisch.

Paro, Bhutan, november 2009
Bhutan
In dit sprookjesland is werkelijk alles anders, ik schreef er al eens over,(http://janvandenbrand.nl/2011/08/bhutan-is-een-sprookje/). En aangezien in het Sprookjesbos ook geen ATM’s zijn, geldt dat ook voor Bhutan, nul in het gehele land. Je moet naar een bank en zoals alle Bhutanese gebouwen en huizen, prachtige bouwwerken. Naar binnen, geen glas, geen tralies, geen beveiliging, geen camera’s, gewoon wat bureautjes en wat stoelen. Men spreekt er perfect Engels, dat dan weer wel, en geld opnemen doe je met Travellers Checks, ken je ze nog? De enige mogelijkheid, maar waar haal je die dingen tegenwoordig nog?!!

Het navolgende ga je niet geloven!!
Een “Bhutin” toverde een diplomatenkoffer ergens vandaan, plaatste die voor haar op het bureau, hij zat vol met papiergeld, in keurige wikkels gesorteerd, zoals het in een misdaadfilm niet zou misstaan. Ik kreeg het gevraagde geld voor mijn neus uitgeteld. Maar toen moest mevrouw nog even iets halen in een andere ruimte. En ik …… bleef zitten met het geopende geldkoffer voor mijn neus!!! Unbelievable, zo is Bhutan.
Ze hebben daar trouwens nog nooit van Basel gehoord.

Sint-Oedenrode, Nederland, augustus 2015
Als je het nog niet wist, ik ben zelf bankdirecteur.
Het is eigenlijk mijn eigen spaarbank, de Bank van Wederdienst.
En ik streef er naar om miljonair te zijn….

Iedere hulp die ik een ander kan geven, iedere dienst die ik kan leveren aan een ander, ieder contact dat ik een ander kan bezorgen, kortom alles wat ik een ander kan geven, is een storting op een anders rekening. Ik vraag niet om aflossingen, maar geniet van de uitstaande tegoeden. En als het eens tot een wederdienst leidt en je kunt iets voor elkaar doen dan is deze samenwerking de opperste vorm van netwerken, toch?

Nou zijn er ook mensen die alleen krediet willen opnemen bij mijn bank. Dat kan, maar mijn ervaringen daarmee zijn niet louter positief. Ikzelf ben meer het spaarders type, veel tegoeden hebben is een rijk gevoel. Terugbetalingen? Ach, misschien komen die ooit, of nooit. Mijn balans voldoet in ieder geval aan Basel III en dat is een heerlijk gevoel.

Aan mij is de bankencrisis voorbij gegaan en mijn bank is kerngezond.

Mijn diplomatenkoffer vol met tegoeden, in keurige wikkels gesorteerd, durf ik dan ook gerust geopend bij je achter te laten, als ik even iets moet gaan halen.

En ik spring graag, met een glimlach, voor je over de balie, om te kijken of een collega bank je kan helpen. Kun je me volgen? Wel even 10 minuten wandelen, zeg maar rennen.

Ergens, Nederland, ooit
Ik ga in deze functie nooit met pensioen.
Maar zoals Boudewijn de Groot al zong, er moet ook een testament opgemaakt worden voor als ik érgens en óóit bankdirecteur-áf ben als je begrijpt wat ik bedoel.
Maar helaas zijn míjn tegoeden niets waard voor een erfgenaam.

Ben jij ook rijk?
Denk er even over na als je vanavond op de BANK zit.

En…mocht je denken dat ik dit allemaal zelf bedacht heb, lees het boek “De Zahir” van Paulo Coelho, hij was me vóór!

Jan
Bankdirecteur

Geef een reactie