Danakil – Ethiopie

Wij reisden Vrouw met takkenbossenonlangs een maand door Ethiopie. Een indrukwekkende reis die niet geheel volgens plan verliep, maar daar gaat het niet over. Eerst Addis Abeba, de dagen erna naar de Danakil Depression. Ethiopie is veilig maar toch geldt er een negatief reisadvies voor juist dat deel.

Moet je daar dan naar toe gaan? Lees het maar…..

Lees verder

Dag aardige Belgen

Australisch brood3 maart 1995, Alice Springs, Australië

Wist ik dat het zomaar op kon houden?

Alice Springs, het centrum van Australië, droog, rood, zand, heet, stof, the Outback, Ayers Rock, de Olga’s, een indrukwekkend mooie en absurde omgeving. Het laatste wat je daar verwacht zijn rivieren, ze staan dan ook vaak droog. Maar toch stonden wij met de auto voor een zeer snel stromende kolkende rivier, de weg verdween in het water, geen brug dus, 200 meter verder kwam de weg weer uit het water, tot aan de bodemplaat door de sterke stroming in een eenzame omgeving. Niet mijn favoriet, but we did it.
No worries mate !
Lees verder

The Wheel of Persuasion

The Wheel of PersuasionDe lootjes zijn getrokken, dat doen we natuurlijk digitaal tegenwoordig. De verlanglijstjes zijn online ingediend. We speuren stiekem op webshops om de cadeau’s te kopen. Het valt waarachtig niet mee om je speur- en koopgedrag voor je partner verborgen te houden, ze weet alles al weer, My private Mrs. Google. Ook dit jaar is dat wéér niet gelukt.

Tip voor de Goedheiligman: kom volgend jaar maar virtueel naar Nederland, met Web-Shop-Boat nr. 12, die pakjesboot gelooft toch niemand meer en de schoorsteen is allang in concurrentie met PostNL. De kinderen skypen wel met je. Het op de deur bonzen en met snoep strooien doen we dan als ouders voortaan zelf wel. Deal? Trouwens: virtueel gezien kun je gewoon blijven, niet terug naar Spanje, de grenzen zijn toch open, remember!

Zo bevond ik me de afgelopen dagen wat meer in de webshops en ik realiseerde me de werking van The Wheel of Persuasion.
Lees verder

Verboden te zitten

Stand-upAfgelopen vrijdag was een vermoeiende dag.
Werkelijk de gehele dag aan de bespreek tafel, de ene meeting na de andere.
Zeer zinvol en soms is het nodig, maar na zo’n dag ben ik wel afgebrand en het kost energie.
Een weekend is dan welkom.

 

En toch wil ik het eens hebben over een meeting waar je wél energie van krijgt.
Het is er een die je vaak met grote regelmaat houdt.
Waar alle deelnemers blijven staan, zitten is namelijk verboden, kop koffie in de hand en het allerbelangrijkste: kort, kort, kort.
Lees verder

Miljonair

Nog maar snel iets over de banken schrijven voordat ze zijn ingehaald door de bitcoin!

Af en toe slaat de ongerustheid bij mij toe. Houden we alles wel in evenwicht?
Is ons spaarcentje van vandaag ook nog dat van morgen? Ik slaap nog wel hoor, door de bank genomen. (Ik neem dit trouwens maar niet al te letterlijk.)

Guilin, China, april 2004
Guilin
Het was er warm, prachtig karstgebergte. We waren op zoek naar geld, een bank dus.
De brug over, links, en ja hoor daar was er één met géén ATM, dus naar het loket getogen. Mijn pasje werd met wat ongeloof aangekeken, nee, geld opnemen daarmee ging niet, zo goed was mijn Chinees nog wel om dat te begrijpen. De uiterst vriendelijke jongeman maakte zijn glimlach waar, sprong over de balie en sjorde me mee naar buiten. En met een soort “kun je me volgen” volgde ik, 10 minuten wandelen of zeg maar rennen, een aantal stegen door en “glimlach” zette me af bij een collega bank, ging mee naar binnen en legde iets (?) uit. Daar werd ik geholpen of eigenlijk niet, want in de schuif onder het loketraam kreeg ik een telefoonhoorn aangereikt. Ze hadden iemand gebeld die Engels sprak. Géén geld was de boodschap. Ondanks het negatieve resultaat stond ik echt versteld van de vriendelijkheid, zomaar bereid om met je mee te lopen. Fantastisch.
Lees verder

Lifeplanning in cucumbertime

NowWaar heb ik mij deze zomer zoal mee bezig gehouden?
Eerlijk? Geld tellen!
Het is namelijk al weer een paar jaar geleden dat ik mijn spaarvarken met een grote hamer stuksloeg.

Ik vond dat ik nu maar weer eens moest weten hoe de vlag er bij stond, niet alleen vandaag maar vooral de spreekwoordelijke morgen. De hamer deed zijn werk. Ik moest wat wijsheid inkopen bij een adviseur. Die had zich onlangs bevorderd tot lifeplanner en dus stelde hij mij die ene vraag:
“Jan: wat gaan jullie in de rest van je leven uitgeven?”
Kortom: hoe wil je leven?

Lees verder

Werk ik slimmer?

Zakelijk en priveMijn eerste en mijn tweede baan. Hoe eenvoudig was het eigenlijk? Je ging naar je werk, je werkte er de afgesproken uren en ging weer naar huis. Een computer was er niet of had de omvang van een American style koelkast. Een smartphone was zelfs in de nieuwste science fiction film te futuristisch. Thuis dacht je nauwelijks aan je werk en op je werk moest het privébelletje stiekem plaatsvinden, ssst…het mocht niet in de baas zijn tijd, maar ja, wanneer moest je dan de PNEM of de Post Cheque en Girodienst bellen, 24/7 was net als 9/11 nog ver weg.
Lees verder