Jan

In 1998 ben ik gestart met het uitvoeren van projecten op interim basis. Al 19 jaren ondertussen heb ik mijn rol vorm kunnen geven en mocht voor aansprekende opdrachtgevers projecten uitvoeren. Terugkijkend waren ze steeds succesvol, zonder uitzondering en sinds 1998 ben ik nog geen dag “in between jobs” geweest zoals dat zo mooi heet. Zien dat ik dat vol houd!
 Ik verwijs graag naar de pagina expertise.

Het is een bijzondere manier van werken die enorm veel energie kost maar mij persoonlijk ook erg veel energie teruggeeft. Een kwestie van snel uit de startblokken komen en eenmaal op snelheid is het eind al weer in zicht. Bijzonder is de relatie die je met collega’s of je team in zeer korte tijd kunt bereiken en hoe spijtig het meestal is om dat weer achter te laten.

Het is bijna niet voor te stellen maar, terugkijkend, bijna zonder uitzondering (!!) blijken er omstandigheden of zijn er gebeurtenissen in je project die jouw rol veel zwaarder maken als dat het zich liet aanzien. En dat is nou juist waar ik zo van kan genieten en dat ik ook kan beantwoorden. Het is wel goed om met een zekere overkill aan capaciteit te starten, ik vind het zelfs de essentie van mijn vak, want omstandigheden en gebeurtenissen, ze komen wel. Ik ben er klaar voor.

Handen uit de mouwen

Of er sprake is van een team aansturen hangt uiteraard af van het project en de opdrachtstelling, het is geen must hoor. Maar als ik een team mag aansturen voel ik me in mijn element. In alle gevallen is het een kwestie van handen uit de mouwen, goed bepalen hoe je de verantwoordelijkheden kunt verdelen.
Afhankelijk van de sterkte en grootte van het team ga je zelf mee de modder in of dien je juist meer aandacht te besteden aan de managerial aspecten van je rol. Meestal een mengeling van beiden.

Veel mensen stoppen werk te zoeken zodra ze een baan hebben.

Kernwaarden?

Het is een vraag die mij altijd bezig houdt. Wat maakt jou? Lever jij toegevoegde waarde? Waar voor je geld? Hoe doe je dat? En vooral hoe ziet een ander, je opdrachtgever, dat? 
Ik ben nooit klaar met het antwoord en dat wil ik ook niet zijn.

Eigenaarschap

“achter mij staat niemand aan wie ik het kan vragen”

Eigenaarschap is één van de belangrijkste waardes die je als interim manager aan de dag moet leggen. Het klink als een enorme open deur maar is daardoor niet minder waar. Je rol is niet blijvend, klinkt het dus eigenlijk niet paradoxaal dat juist jíj de zorg gaat overnemen, jíj die tijdelijk blijft? Absoluut niet, een organisatie kan alleen succesvol zijn en dingen voor elkaar krijgen als dit eigenaarschap bij de mensen aanwezig is, tijdelijkheid is even geen issue. Vanaf dag één is je gedrag een toonbeeld van dit eigenaarschap, achter mij staat niemand aan wie ik het kan vragen, ik moet zelf oplossen. Misschien is dat wat al te letterlijk maar toch is dat de houding die centraal staat in je functioneren. Het gaat eigenlijk geen eens om míj maar om het functioneren van het team, wat kunnen we samen oplossen en hoe ga ik dat regelen?

Als je met een probleem komt, brengt de oplossing dan mee!

Vertrouwen

“bewijzen dat je het vertrouwen verdient”

Het is opvallend hoe vaak je vertrouwen geschonken krijgt, zomaar! Daarom heet het ook schenken. Maar vertrouwen is toch iets dat je moet verdienen? Het begrip eigenaarschap en vertrouwen ligt dicht bij elkaar, toch wil ik het graag als een aparte kernwaarde noemen. 
Ja, vertrouwen moet je verdienen, nooit beschamen maar de volgorde is opvallend vaak eerst krijgen en dan bewijzen dat je het vertrouwen verdient. Dat krijgen ervaar ik wel iedere keer als indrukwekkend, het heeft veel te maken met je persoonlijkheid denk ik en dus zie ik het steeds weer als een persoonlijke verdienste. Maar nu nog bewijzen en hoe doe je dat? Het is simpel en moeilijk tegelijk: luisteren, vragen, overtuigen, regelen, oplossen en doen. Als ik zeg dat het komt, dan komt het ook. Die zekerheid afgeven is cruciaal.

Deliverable

“een deliverable heeft vele verschijningsvormen”

Presteren is opleveren, deze “deliverables” zijn mijn producten. Soms zijn die min of meer standaard, een rapportage bijvoorbeeld, de afronding en oplevering van een analyse, maar het gaat m.i. nog meer om juist de extra producten. Het is altijd zaak dat ik mezelf laat zien in deze producten en dat ik me niet als een mol gedraag. Ik zie veel gedrag om me heen waarin mensen níet tot deliverables komen, niet afronden, niet opleveren, geen stelling nemen maar door drukte verzanden in dag tot dag zaken, die moeten zeker ook gebeuren maar daar creeer je geen gezonde wind mee. Een deliverable heeft vele verschijningsvormen, kan zijn een memo, notitie of voorstel over een zeker onderwerp, je schrijft dat, maakt een afspraak en praat erover. Bespreek het niet aan de koffiemachine maar til het naar een niveau en zorg dat de organisatie er niet om heen kan.Creeer dus je deliverables en maak ze zichtbaar, dat is de manier om beweging te krijgen en het liefst wat sneller dan verwacht. Deliverables zijn er altijd, daar móet je tijd voor nemen.

Tijd

“waar neem ik juist ruim de tijd?”

En tijd is mijn volgende stelling. Mijn energie is niet schaars, mijn kennis en inzet is niet schaars, mijn tijd is schaars en dat laatste geldt voor de meesten. Misschien wel de grootste faalfactor en het is een enorm balanceren tussen het geven van tijd aan iets en de beschikbaarheid ervan. Waar neem ik juist ruim de tijd? Waar móet het anders gegeven de schaarste? Alles met als enige doel om iets voor elkaar te krijgen. En blink ik hier dan in uit? Mijn antwoord: ik krijg de dingen voor elkaar!

Zijn dit de antwoorden op de vraag of ik toegevoegde waarde lever? Ik blijf nadenken…..

Er zijn mensen die dingen laten gebeuren, mensen die iets zien gebeuren en mensen die zich afvragen: wat gebeurt er?