Risks and opportunities

Ik was ooit geabonneerd op “Onze Taal”, wie kent het blad van het genootschap Onze Taal.

Toegegeven: het klinkt misschien niet erg sexy, wat suf zelfs. Toch heb ik er toen wel van genoten. De belangstelling voor de Nederlandse taal in al zijn uithoeken is nog steeds niet verdwenen.
Daar moest ik onlangs plotseling aan denken toen iemand mij tijdens een presentatie confronteerde met een onverwachte vraag. “Waarom is alles in het Engels?”

Hoe komt het tot zo’n vraag?

Het zit zo: het Shared Service mega project waar ik momenteel samen met het projectteam aan werk beleefde een belangrijk moment. Een eerste teammeeting van het Shared Service team in wording. Eerder in het project hadden we al besloten alle documenten, presentaties en andere uitingen in het Engels op te stellen. Misschien vreemd, maar toch een bewuste keuze want we zetten daarmee de deur wijd open naar anderen, die onze taal niet machtig zijn.

Ik ben er ook van overtuigd dat dit een juiste keuze is. Het is zelfs al gebleken: we spraken met onze UK collega over het project, we hebben al een Engels sprekende dame in het team, Duitsland heeft belangstelling, ga zo maar verder. Het is tenslotte 2011, laten we, zoals gezegd, de deur openzetten. Zo luidde ook mijn antwoord op de gestelde vraag.

Nou is het al jaren zo dat je binnen het finance vak veel Engelse termen gebruikt. Het was boekhouding, maar accounting is vandaag de dag het woord, de klant is customer geworden die je een invoice stuurt. Het is zo erg dat een boeking tegenwoordig een posting is, een leverancier supplier en je baas al gauw CFO en afsluiting kan echt niet meer, closing graag.

Waar is die vent gebleven met zijn abonnement op Onze Taal?

Nou die vent vindt dat incourante voorraad oubollig is, het juiste woord is toch obsolete stock en wat is eigenlijk een voorziening? Het is toch provision! Wat zijn we een stelletje taalbarbaren geworden, soms schaam ik me. Ik ben benieuwd hoe er dat over 20 jaar uitziet! En toch….. hoewel het beroepsdeformatie is, ik ben zover dat ik het allemaal wat mooier vind klinken in het Engels. Jawel, zover ben ik al afgezakt.

Een topper vind ik de Risks & Opportunities lijst, een (weliswaar bestaande) term die ik zelf heb geintroduceerd in een van mijn vorige opdrachten. En ondanks mijn heilige geloof in een goed balance sheet management (!!): Welke financial (!!) heeft niet te maken met feit dat het voorkomt dat er een lijstje bestaat waarop nog wat niet geboekte risico’s staan of waaruit blijkt dat er nog wat vrijval mogelijk is van dit of dat. Of misschien heb je nog risico’s die je toch niet zichtbaar wilt maken. Je baas krijgt er namelijk lastige vragen over. Ook handig om later je resultaat wat bij te sturen! Niet mijn stijl hoor….heus!

Maar hoe gaan we dat lijstje dan noemen? Het correctielijstje, een plus-/min lijstje, het klinkt allemaal zo boers, zo klungelachtig. Nee, bedacht ik op een goede dag: de risks en opportunitieslijst, zo moet ‘ie heten.

En plotseling is het klungelachtige eraf, het klinkt zelfs erg professioneel. Een swingende naam voor een toch wat discutabel onderwerp

Ik wed dat je hem bijna aan je auditor zou willen laten zien!!
Better not!

And listen folks, this list is not my cup of tea but the name is okay!