Haast en Zen. Wat een les

Donderdag 22 juni, 10.00 uur.
“Je loopt hard, Jan”.

Ik weet het maar al te goed. Een tikkie te hard lopen, snel de dingen doen, haast, geen tijd verliezen en zo verder. Ik ga niet zeggen dat het goed is. Enkele dagen daarvoor deed ik een les op, zeg.

Dat gesprek op donderdag. We startten een leuke discussie over haast, Zen, het nú en aandacht, voordat we de serieuze inhoud indoken. Of was die eerste discussie misschien de meest serieuze…..?

Haast
Haast, je zou haast zeggen dat het afgeleid is van een haas, ook zo’n hardloper.
Haast zit hem in je agenda. Haast drijft ons door de week.
Haast zit in het lezen van nieuws, we worden teveel de “koppensnellers”.
Haast is zappen. Er is zoveel informatie dat we wel moeten “scannen”.

De positieve kant
Maar haast kan mij ook enorm veel energie geven.
Haast ervaar ik soms als prettig (ja, zo erg is het).
Ik heb haast in mijn leven, want er is nog zoveel te ontdekken. Heerlijk.

Een Social media bericht: “kijk vooral tot het eind van dit filmpje en je zult verbaasd staan”. Tv-programma’s: vóór ieder reclameblok alvast de spannende momenten van erná. Wat wordt er al niet gedaan om onze haast te beteugelen!

Vertellen
Als je een verhaal vertelt, dan wel graag wat snel, niet te langdradig, probeer het in 1,5 minuut te verpakken want anders verlies je de aandacht van de luisteraar.
Ik denk ook aan die collega, die veel zinnen halverwege afbreekt, de volgende zin inslikt, verder gaat met inmiddels niet meer te volgen woorden en zinnen. Zijn verhaal is een brij geworden in zijn drang om het maar snel te doen want hij is bang voor het verliezen van de aandacht.
Maar ik verlies hem toch …. in zijn haast.

Haast en Zen
Hoe anders was de ervaring die ik enkele dagen geleden had.
Een Zen-dag, het Samaya klooster in Werkhoven. Ik was erbij.
Zen is aandacht.

Wat ik je wil vertellen over die dag is de kunst van het verhalen vertellen, het is de absolute tegenhanger van de eerdergenoemde woordenbrij. Het verhaal dat werd verteld zou ik wel in 5 zinnen kunnen opschrijven en geef me dan een minuut om het te vertellen, maar hetzelfde verhaal van Zen meester Rients duurde 20 minuten!! Het verhaal van de “Digger”.

Vertellen met zorgvuldig gekozen woorden.
Vertellen in rustige zinnen, lange stiltes, laag geluidsniveau.
Zin voor zin. Iedere keer weer benieuwd wat de volgende zou zijn.
En steeds maar stiltes laten vallen.                

En wij? …….. Wij híngen aan zijn lippen.
Wat een kunst, dát is aandacht.
Vér van de woordenbrij.

De les
Het tegengestelde is dus waar!
Het gehaast vertellen om aandacht te behouden vervangen door rust, kalmte en pauzes die juist aandacht brengen.
Fantastisch.
Een mooie les in aandacht.

Oh ja, nog een woordenboek-definitie van haast:
Je haasten is iets doen met extra aandacht voor de tijd dat iets kost. 
Grappig dat hier het woord aandacht ook in voor komt.

Een gehaaste groet van

Jan
(mijn naam is Haas)

DEEL DIT ARTIKEL

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on email

Geef een reactie