The Boardroom als Grand Café

De afgelopen dagen waren een aaneengesloten reeks van training en opleiding. Even mee terugkijken?

Maandag en dinsdag de eerste sessies van Privacy Officer training in Amsterdam. Daarvoor vrijdag, zaterdag en zondag, het 3e weekend Master opleiding NLP en donderdag daar weer voor training Seminar Minder Managementcorvee / Lean Office van www.adjustintime.nl.

 

Een zeldzame reeks van 6 dagen zo. Op donderdag een erg interessante sessie.

Na een veel te Leane NS met slechts één uitpuilende trein, was ik toch just-in-time in Rotterdam, Ad van der Hulst heeft ons voorgehouden hoe we ons dagelijks werken wat Leaner kunnen maken. Een strakke, goed toepasbare manier met oplossingen, gedrag en tools om je weer even wat op te schudden. Fantastisch.

Het was op díe dag dat ik regelmatig terug dacht aan een eerdere werkomgeving waar Lean office ver te zoeken was. Aan het einde van donderdag heb ik Ad en de deelnemers hierover verteld om het contrast aan te geven en dat het soms ook heel erg anders is. Ik vertelde over een zeer anekdotische situatie, uitzonderlijk, een bizarre boardroom maar eigenlijk ook wel leuk. Ik kan zo snel even niet het tegendeel vinden van Lean maar geloof me, dat was het. Ik vertel er graag over.

18 Jaar geleden
E-mail kwam net om de hoek kijken, ik geloof dat ik daar mijn eerste e-mail adres had maar eerlijk is eerlijk, ik vergat steeds om er naar te kijken. Niet zo Lean (of misschien juist wel). 

Het was een erg mooi en succesvol productiebedrijf, een prachtig product, een bedrijf van goede naam en een directeur, Henk, die er stónd. Ik denk terug aan sigarenrook maar weet geeneens of hij wel sigaren rookte, een indrukwekkend directiekantoor, grote eiken meubels, leren stoelen en een zeer aanwezige secretaresse als Poortwachter (ja toen al). Die kwam je niet zomaar voorbij. Of toch juist wel? Want daar gaat het ook over.

Grand Café
Die boardroom van Henk was eigenlijk een Grand Café. Als het nog goed is blijven hangen bij mij, dan waag ik te zeggen dat dit eigenlijk de gehele dag door gold. Ik zal wel overdrijven. Zijn directeuren en managers waren altijd over de vloer, want Henk wilde dat zo en het aantal wisselde sterk. Iedereen werd er steeds bij geroepen, management by chaos, en ik denk eigenlijk dat het nog erg goed verliep ook. Alle overlegvormen die je maar voor kunt stellen liepen door elkaar heen. Een vreemde mengeling van eeuwigdurende stand-up en sit-down project afstemming met een vleugje directie overleg. De één zat op het leer, de ander op het ijzer van de verwarming en Henk plofte regelmatig achter zijn beeldscherm om de laatste koersen te zien, blijkbaar werd daar ook winst gemaakt.

Agile avant-la-lettre?
In het begin, toen ik dit nog allemaal niet zo in de smiezen had belde Poortwachter mij eens. Je moet weten dat er een situatie was in het bedrijf dat er een vitale stoel plotseling niet bezet was en ik in het gat mocht springen, dat was even noodzakelijk. En eerlijk gezegd geloof ik dat ik daar wel indruk heb gemaakt, er moest het nodige geruimd worden.

“Goedemorgen Jan, Henk vraagt of je even op zijn kantoor komt”. Ze ontbood me dus en ik mocht haar passeren maar toen ik het bastion betrad schrok ik me kapot. Waar ik dacht één op één overleg te hebben met Henk  over het onderwerp waar ik toen mee doende was, kwam ik in deze vreemde, onbekende kroeg terecht. Diverse managers, veel gepraat door elkaar. Ik kwam erbij omdat er blijkbaar iets was besproken waar ik een rol speelde, ik weet het niet meer. Ik heb zeker anderhalf uur in dit Café gezeten en zag met verbazing hoe het allemaal verliep. Steeds kwam er maar iemand bij en gingen anderen ook weer weg. Henk had de regie over deze orgie en zo kwam het dus dat ik ook aantrad. Henk omringde zich altijd met zijn discipelen.
Agile-avant-la-lettre?

Sluitingstijd
Ik heb dit vervolgens nog vele malen meegemaakt.
Van één van de andere keren herinner ik me nog levendig dat de secretaresse binnenstormde en met luide stem en bijna krijsend riep: “Hééénk, je mot nu gaan anders ben je te laat!!!” Ik geloof dat hij daar wel naar luisterde.
En zo naderde dan sluitingstijd van het Grand Café.

Lummelen of focus
Was het lummelen? Liep het management maar wat te slampampen? Of was het misschien een laserfocus op dát wat er speelde?

Henk was een aimabele man, de zaken waren goed voor elkaar, een stevig management. Ik heb er met plezier gewerkt.

Lean Office, Inbox Zero, Weekly Review, ik ben er vóór.
Maar het kan ook anders, hoe absurd het ook was.

Zomaar een herinnering.

Jan

DEEL DIT ARTIKEL

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on email

Geef een reactie