Een opmerkelijk verhaal

“Ik ben misschien nooit echt een financiële vent geweest”. Ik heb deze opmerking de laatste tijd veel gebruikt. “Er was altijd iets anders, een dieper gevoel”.
Misschien moet ik maar eens stoppen om dat te zeggen. Niet omdat het niet waar is, maar omdat ik er toch veel aan te danken heb. Én om ruimte te geven aan deze blog over mijn laatste pure financiële klus, al weer lang geleden.

Het is een opmerkelijk verhaal, jawel, uit de oude doos.


Probleem
Een mooi productiebedrijf, prachtige producten. Maar er was een probleem en men kreeg het maar niet opgelost. Door een wijziging van het ERP systeem was er, een jaar daarvoor, een cijferomzetting gedaan die had geleid tot een puinhoop. Nooit eerder zag ik getallen zo in de war. Als een in de knoop getrokken veter die je een gebroken nagel kost om te ontwarren. De miljoenen vlogen van links naar rechts en je was snel de weg kwijt. Er had al iemand een half jaar aan gewerkt maar helaas, er was niet uit te komen.

Mouwen opgestroopt
Met een laser-focus en met slechts een aanwezigheid van 3 dagen per week, had ik na 5 weken de oplossing, ik was er trots op. Het was weliswaar niet klaar maar de veter ontwarde zich. Ken je het gevoel als je het eerste lusje los hebt? De rest volgt dan snel, nietwaar. Ik wil er graag in anonimiteit over schrijven maar om het opmerkelijke te melden kan ik niet om de volgende details heen.

Het bericht
In het afgelopen jaar was er een verlies geboekt van € 25.000,–, een klein bedrag gezien de bedrijfsomvang, geen reden tot paniek, maar toch. En toen kwam ik met een opmerkelijk bericht. Het resultaat was niet -/- € 25.000 maar + € 1.000.000, geen verlies maar winst en zelfs een heel aardige winst. De wanorde had tot een foute resultaatbepaling geleid.

Praten als Brugman
Dat was natuurlijk goed nieuws. Ik heb moeten praten als pater Johannes Brugman om het helder te maken en niet uitgelachen te worden. Want waarde vriend, kijk toch eens goed, dat kán toch niet. Eén van de big four kantoren had nota bene zijn handtekening onder het verliesje gezet. Maar dat zal me aan mijn derrière oxideren.

Als je een beetje uit het vak komt, ik níet dus getuige mijn begin-opmerking, kan ik me voorstellen dat je ongeloof nóg groter is. Het is nou eenmaal onmogelijk om er zó naast te zitten en daar de handtekening van de accountant onder te krijgen. En gezien de vele onduidelijkheden was dat dan ook een hels karwei geweest, zo liet ik mij vertellen.

Medeleven
Maar ja, de knoop was ontward en de uitleg precies op welk punt de misser was ontstaan kraakhelder, maar ook heel bijzonder. Nooit eerder zoiets gezien. Mijn medeleven ging heel erg uit naar de verantwoordelijke manager van het gerenommeerde accountantskantoor, het heeft me echt een volle dag gekost om hem te overtuigen waar het mis was gegaan. Hij wilde er niet aan en dat begrijp ik. Maar ik begreep het en hij moest er toch aan.

Ik was de held. “Ben ik misschien toch een financiële vent geweest?”. Echt wel.

N.b. mocht je vinden dat mijn ego niet door de deur past…….sorry.

Jan

DEEL DIT ARTIKEL

Geef een reactie