De hete aardappel

Van Dale vindt dat praten met een hete aardappel staat voor bekakt praten, van den Brand geeft er een andere betekenis aan.
“How are you doing today?”.
Als een Amerikaan je deze vraag stelt, probeer dan vooral niet te antwoorden hoe het vandaag met jou gaat. “Klote dag vandaag want….” is niet wat hij verwacht of wil horen, Amerikanen zijn goed in retorische vragen. We noemen dat dan al snel oppervlakkigheid, ik vind dat nogal meevallen. Gewoon een begroetingsvorm. Nee, als een Nederlander jou vraagt hoe je weekend was, dán moet je opletten. Misschien heeft hij wel een hete aardappel in zijn mond én pas op….. die moet er uit.

Utrecht, kantoor
Enige tijd geleden ving ik een maandagmorgen-gesprekje op aan de koffiemachine, in zo’n kantoortuin hoor je lekker alles. Een jonge vrouwelijke collega en een iets oudere dame, ik geloof dat het haar manager was. Een type….. ach laat maar. “Hoe was je weekend?” vroeg oud aan jong. De poging van de ondervraagde om hierop te antwoorden werd kort gehouden door de vraagsteller, ze overspoelde het met haar eigen weekend. Ze was weer eens naar Parijs geweest (haar woorden) en die belevenissen joh! Een lang verhaal dat bol stond van super, waanzinnig en meer van dat soort Social Media priet-praat. Het was een zogezegde Parijse hete aardappel en die moest er uit. Desinteresse vermomt als belangstelling. Ik heb er zo’n hekel aan.

Er zijn andere vormen
Je hebt de langpraters, lange, lange verhalen, vooral over zichzelf waarbij ik me er dan vaak op betrap dat mijn aandacht dan uitgaat naar een ander gesprek waarvan ik flarden opvang. Ik zou liever aan dat gesprek meedoen, alleen hoe kom ik van mijn gespreksmaatje af? En “When the going gets though”: effe naar het toilet is een mooie oplossing. Lange tijd heb ik het gebrek aan interesse als mijn tekortkoming gezien. Maar afhaken als iemand zoveel ruimte neemt en die jou niet geeft, daar hebben we allemaal moeite mee. Herken je dit ook? Ik hoop het wel voor jou anders ben jij misschien die langprater. Niet echt een hete aardappel, meer een mond vol aardappelpuree.

Waar gaat het hier over?
Het kan enorm boeiend zijn om met elkaar een avond door te brengen. Ik word op voorhand al blij als ik in mijn agenda een afspraak staat die als onderwerp heeft “bijpraten”. Het gaat om luisteren, van gedachten wisselen, het heet niet voor niks zo, over diverse onderwerpen, ervaringen delen en enig evenwicht in het gesprek. Belangstelling voor en ruimte geven aan elkaar, zo mooi.

Vooral de één-op-één gesprekken. Natuurlijk is een gezellige avond met bekenden geweldig maar ik verafschuw stoere en overdreven taal waarbij het waarheidsgehalte door macho’s wordt verkracht. Hoewel dat met wat alcohol toch weer leuk kan zijn. Wat me van het hart moet is duidelijk. Grootsprakerigheid, veel over jezelf praten, het alsmaar aan het woord zijn zónder dat je zelf het gevoel hebt aan het woord te komen, ik haat het. Ik vertik het om dan zelf maar de ruimte te claimen en tot een soort opbieden te komen. Evenwicht komt van twee kanten.

Ik wil jou uitdagen. Uitdagen om bij jezelf na te gaan hoe jij dit ervaart. Of misschien jezelf betrapt op….. een hete aardappel. Heb jij het nodig om het hoogste woord te hebben, onderzoek dan eens bij jezelf waarom dat zo is?

Succes.
Ik luister graag naar jouw mening, als ik dan tenminste ook nog wat mag zeggen.

 Groet
Jan

 

 

DEEL DIT ARTIKEL

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on email

Geef een reactie